جایزه معمار سال 1396 | فینالیست | مسکونی آپارتمانی

مجموعه مسکونی گلستان

مسکونی

شهر: تهران
وضعیت پیشرفت: پایان یافته
محل اجرا: پاسداران
کارفرما: آقای حاجی بابا
زیربنا: 8000 مترمربع
تاریخ طراحی:1394
معمار: نوید امامی

مدیر پروژه: سعید سوری

تیم طراحی: نسیم نوری، بهروز صمدی، گل افروز اعلانور، حامد احمدی، مینو پور رحمت، آرش رضایی زادگان، شقایق دانشمند، یزدان ابراهیمی

سازه: شرکت کاراب ایساتیس

تاسیسات: مهندس بوستان، مهندس کلهر

اجرا: شرکت همراه صنعت

نظارت: دفتر معماری رازان

عکاسی: پرهام تقی اف، افروز خزایی

اشتراک‌گذاری:

پروژه مسکونی گلستان در زمینی به مساحت 1200 متر مربع و در کوچه ای عریض و بن بست واقع شده که نزدیکی به منطقه ی نظامی آن را با محدودیت ارتفاعیِ 20 متری مواجه کرده است. ساختمان دارای 5 طبقه روی زمین و چهار طبقه زیرزمین است که بنا به خواسته ی کارفرما 23 واحد با متراژ متنوع در آن تعبیه شده است. درطبقات اول تا پنجم چهار واحد و در طبقه همکف سه واحد جانمایی شده است. زیرزمین های اول تا سوم به پارکینگ و انبار اختصاص یافته که دلیل آن پیش بینیِ تا سه واحد پارکینگ برای واحد هاست . در زیرزمین چهارم فضاهای تاسیسات، استخر، سالن اجتماعات، سالن ورزش و فضاهای جانبی آن ها قرار گرفته اند.
نورگیری
در زمین های شمالی که بنا از سه جهت بسته است چیدمان متداول طبقات چهار واحدی به شکلی است که 2 واحد نور مستقیم از حیاط و 2 واحد نور غیر مستقیم از دو نورگیر شرقی و غربی دریافت می کنند.
در این جا با پراکنده کردن و افزایش تعداد نورگیرها در سطح پروژه، تامین نور برای 3 واحد به طور مستقیم و برای واحد پشتی از سه نورگیر مجزا در سه ضلع امکان پذیر شده است. فضای جلوی آسانسورها و بخش های میانی واحد های بزرگتر هم از نور طبیعی بهره مند شده اند.
ایده های طراحی
نما
فضای آرام کوچه که ناشی از عرض مناسب و بن بست بودن آن است و نیز منظر و حریم مناسبی که توده سبز درخت موجود در حیاط ایجاد کرده، ما را بر آن داشت تا توجه ویژه ای به جداره ی اصلی پروژه داشته باشیم و از این پتانسیل برای بهبود کیفیت فضاهای داخلی و ارتباط مناسب با حیاط و شهر استفاده کنیم. در این میان نقش تراس ها به عنوان فضاهای این جداره یِ ارتباطی پررنگ تر می شود.

ایجاد تراسهایی با ارتفاع دو طبقه که به هم مشرف نباشند چالشی بود که جداره ی بیرونیِ پروژه را به تراس هایی پلکانی شکل تبدیل کرد که پاسخی به تناسبات خوابیده ی نما نیز بود. سایه روشن ها و فضاهای پر و خالی ایجاد شده و امتداد آنها به داخل بنا در راستای ارتقای کیفیت فضای زندگی صورت گرفته است و انتخاب متریال با در نظر گرفتن جداره های همجوار انجام شده است.
احترام به حافظه ی بصری ساکنین کوچه
با ساخته شدن ساختمان های جدید در یک کوچه و تخریب بنا های قدیمی، تصویر اهالی از محله شان مخدوش و کم کم از بین می رود و بعد از مدتی همه شکل ها کاملا تغییر می کند. برای احترام به خاطره ی بصری اهالی از جداره ی کوچه شان تصمیم گرفتیم دیوار محوطه ملک قدیمی را حفظ کنیم و برای بازشوها جداره ای شیشه ای در نظر گرفتیم تا اهالی کوچه دید پیوسته ای از نما را از خلال دیوارهایی که به آن تعلق خاطر بیشتری دارند تجربه کنند.
حیاط
حیاط در قطعات شمالی عموما مسیر دسترسی به ساختمان است که غالبا با فضای سبز و آبنما تزیین می شود. در این پروژه با پایین بردن بخشی از حیاط به اندازه ی یک طبقه و حفظ مسیر دسترسی به شکل یک پل، فضایی نیمه محصور، امن، و با فاصله از محیط بیرون ایجاد می شود که برای بازی کودکان و استراحت ساکنین اختصاص خواهد یافت.